İman atamız İbrahim’e, Rab Allah “Ülkeni, akrabalarını, baba evini bırak, sana göstereceğim ülkeye git” dediğinde İbrahim’in Hac Yolculuğu başlamış oldu (Tekvin 12.1).
Aynı şekilde Yakup zorlu geçen yıllarını gurbet hayatı olarak tanımlıyor:
Tekvin 47.9 Yakup, "Gurbet yıllarım yüz otuz yılı buldu" diye yanıtladı, "Ama yıllar çabuk ve zorlu geçti. Atalarımın gurbet yılları kadar uzun sürmedi."
Tanrı, Musa’ya iman atamız İbrahim, İshak ve Yakup’a başka bir ülke verdiğini (bu dünyada yolcular olarak oraya doğru gitmeleri gerekiyordu) ve onları oraya çağırdığını söylemektedir:
Çıkış 6. 2 Tanrı ayrıca Musa'ya, "Ben RAB'bim" dedi, 3 "İbrahim'e, İshak'a ve Yakup'a Her Şeye Gücü Yeten Tanrı olarak göründüm, ama onlara kendimi Yahve adıyla tanıtmadım. 4 Yabancı olarak yaşadıkları Kenan ülkesini kendilerine vermek üzere onlarla antlaşma yaptım.
Davut kendisini [ataları gibi] gurbette olan biri (garip) olarak gördüğünü beyan ediyor. [Yani Davut bir Hac yolcuğundadır]:
Mezmur 39. 12 Duamı işit, ya RAB,
Kulak ver yakarışıma,
Gözyaşlarıma kayıtsız kalma!
Çünkü ben bir garibim senin yanında,
Bir yabancı, atalarım gibi.
Tanrı’nın ve zamanın sonsuzluğu içinde hayatı ancak kısa bir yolculuk gibi görünen Davut Rab’be olan övgüsünde şöyle diyor:
I.Tarihler 29. 15 Senin önünde garibiz, yabancıyız atalarımız gibi. Yeryüzündeki günlerimiz bir gölge gibidir, kalıcı değildir.
Davut’un burada beyan ettiği şey bir yolculukta olduğudur. Çünkü o kendisini [bu dünyada] garip ve yabancı olarak görüyor. Demek ki, henüz ulaşması gereken yere varmış değildir. Demek ki, Davut daha büyük ve görkemli bir yerin özlemi içindedir.
Bu ayetler bize bir gerçeği vurgulamaktadır. Kısa olan bu hayatta bir yerden başka bir yere çağrılmaktayız. Gerçekte bu ölümlü hayat boyunca önümüzdeki yaşam bir Hac yolculuğudur. Hac dediğimiz zaman aklımıza gelen şey bulunduğumuz yerden başka bir yerin turistik veya ticari bir amaç dışında ziyaret edilmesi aklımıza gelir.
Haccı bu şekilde düşünmek onu çok yetersiz anlamak olur. Hacda ziyaret edilen yer kadar Hac noktasına kadar olan yolculuk da önemlidir. Yani Hac ziyareti sadece hedef olan bir yere gitmekten ibaret değildir.(*1*)
Tanrı’nın Hac yolculuğu için yaptığı bu çağrı aslında Tanrı’nın kendi halkına vermek istediği daha iyi bir yer olmasındandır. Tanrı, halkını bulundukları yerden [dışarı] çağırıyor çünkü onları başka bir yere [içeri] getirmek istemektedir. Bunun da anlamı şudur Tanrı bizleri dünyadan dışarıya çağıryor çünkü daha iyi bir yere olan cennete getirmek istemektedir:
Çıkış 3.10 Gel, halkım İsrail'i Mısır'dan çıkarmak için seni Firavun'a göndereyim.
Aynı şekilde İşaya, Tanrı’nın “Kimi göndereyim?” dediğini duyuyor ve bu ilahi çağrıya kendisi talip oluyor (İşaya 6.8).
Hristiyanın Hac yolculuğunu başlatan şey neticede almış olduğu ilahi çağrı ve hedeftir:
Yeşu 1.2 Kulum Musa öldü. Şimdi kalk, bütün bu halkla birlikte Şeria Irmağı'nı geç. Size, İsrail halkına vereceğim ülkeye girin.
Hakimler 6.13 Gidyon, "Ey Efendim, eğer RAB bizimleyse bütün bunlar neden başımıza geldi?" diye karşılık verdi, "Atalarımız RAB'bin bizi Mısır'dan çıkardığını söylemediler mi? Bize anlattıkları RAB'bin bütün o harikaları nerede? RAB bizi terk etti, Midyanlılar'ın eline teslim etti." 14 RAB Gidyon'a dönüp, "Kendi gücünle git, İsrail'i Midyanlılar'ın elinden kurtar" dedi, "Seni ben gönderiyorum."
I.Krallar 17. 2 O zaman RAB, Ilyas'a şöyle seslendi: 3 "Buradan ayrıl, doğuya git. Şeria Irmağı'nın doğusundaki Kerit Vadisi'nde gizlen. 4 Dereden su içeceksin ve buyruk verdiğim kargaların getirdiklerini yiyeceksin.
I.Krallar 17. 9 Şimdi kalk git, Sayda yakınlarındaki Sarefat Kenti'ne yerleş dedi, Orada sana yiyecek sağlaması için dul bir kadına buyruk verdim.
Aynı şekilde Süleyman’ın Tapınağı kutsamasında (I.Krallar 8.22-61) bir Hac yolculuğu fikri olduğunu görmekteyiz:
31 "Biri komşusuna karşı günah işleyip ant içmek zorunda kaldığında, gelip bu tapınakta, senin sunağının önünde ant içerse,
32 göklerden kulak ver ve gereğini yap. Suçlunun cezasını vererek, suçsuzu haklı çıkararak kullarını yargıla.
35 "Halkın sana karşı günah işlediği için gökler kapanıp yağmur yağmazsa, sıkıntıya düşen halkın buraya yönelip dua eder, adını anar ve günahlarından dönerse,
36 göklerden kulak ver; kullarının, halkın İsrail'in günahlarını bağışla. Onlara doğru yolda yürümeyi öğret, halkına miras olarak verdiğin ülkene yağmurlarını gönder.
38 halkından bir kişi ya da bütün halkın İsrail başına gelen felaketi ayrımsayıp dua edip yakararak ellerini bu tapınağa doğru açarsa,
41 "Halkın İsrail'den olmayan, ama senin yüce adını,
42 gücünü, kudretini duyup uzak ülkelerden gelen yabancılar bu tapınağa gelip dua ederlerse,
43 göklerden, oturduğun yerden kulak ver, yalvarışlarını yanıtla. Öyle ki, dünyanın bütün ulusları, halkın İsrail gibi, senin adını bilsin, senden korksun ve yaptırdığım bu tapınağın sana ait olduğunu öğrensin.
Zekeriya 8: 20 Her Şeye Egemen RAB diyor ki, "Daha birçok halk, birçok
kentte yaşayanlar gelecek.
21 Bir kentte yaşayanlar başka kente gidip, 'RAB'be yalvarmak, Her Şeye Egemen RAB'be yönelmek için hemen yola çıkalım. Ben de gideceğim' diyecekler.
22 Her Şeye Egemen RAB'be yönelmek, O'na yalvarmak için çok
sayıda halkla birçok ulus Yeruşalim'e gelecek."
23 Her Şeye Egemen RAB diyor ki, "O günlerde her dil ve ulustan on kişi bir Yahudi'nin eteğinden tutup, 'İzin verin, sizinle gidelim. Çünkü Tanrı'nın sizinle olduğunu duyduk' diyecekler."
İsa Mesih yeryüzüne geldiğinde Kutsal Yasayı mükemmel bir şekilde yerine getirdi ve mükemmel bir şekilde Hac ziyaretlerine (Luka 3.41-42) katıldı ve böylece İsa Mesih, İsrail’in yapması gerekenleri mükemmel bir şekilde yerine getirdi. Fakat İsa Mesih yeryüzündeki hizmetinin sonunda Yeruşalim’e daha büyük bir Hac için gitti. Tapınağa girdi ama O’nu anlamadılar, reddettiler ve O’na önem vermediler. İsa Mesih Haccını acı çekerek ve çarmıha gerilerek tamamladı. Eski Ahit’in işaret ettiği Hac ziyaretleri Mesih’in Haccında gerçek anlamına kavuştu ve bundan sonra İbadet biçimsel olarak değişti.
İsa Mesih, Samiriyeli bir kadınla konuşurken ibadetin artık “o dağda ya da bu dağda” değil sadece ruhta ve gerçekte yapılması gerekliliğini vurguladı (Yuhanna 4.21-23). Peki, bu demek oluyor?
Kutsal Kitap bizlere İsa Mesih’in çarmıhından önceki tapınak düzenini anlattıktan sonra (İbraniler 9:1-9) şöyle diyor:
İbraniler 9: 10 Bunlar yalnız yiyecek, içecek, çeşitli dinsel yıkanmalarla ilgilidir; yeni düzenin başlangıcına kadar geçerli olan bedensel kurallardır.
Bu ayetler İsa Mesih’i “yeni düzeni başlatan” olarak göstermektedir. Yani İsa Mesih’in Haccından dolayı ibadet, tapınak ve buna bağlı olarak düzenlemeler ve uygulamalarda biçimsel bir değişme göze çarpmaktadır. İbraniler 9: 11-28 ayetlerinde baktığımızda ise şunları görmekteyiz: İsa Mesih daha mükemmel bir iş yapıyor (11), getirdiği yeni düzen için kendi kanıyla ilk ve son kez için bir yeni düzenleme yapmış oluyor (12-14). Bu sebepten de İsa Mesih “Yeni bir Antlaşmanın ARACISI” olmuş oluyor (15). Yani Mesih İsa eski düzeni kendi bedeni ve yaptığı HAC yolculuğunda kaldırmış oluyor (16-28). Aynı şekilde İbraniler 10. bölümdeki ayetler de bu gerçeği vurguluyor:
İbraniler 10: 8 Mesih ilkin, "Kurban, sunu, yakmalık sunu, günah sunusu istemedin ve bunlardan hoşnut olmadın" dedi. Oysa bunlar Yasa'nın bir gereği olarak sunulur. 9 Sonra, "Senin isteğini yapmak üzere işte geldim" dedi. Yani ikinciyi geçerli kılmak için birinciyi ortadan kaldırıyor. 10 Tanrı'nın bu isteği uyarınca, İsa Mesih'in bedeninin ilk ve son kez sunulmasıyla kutsal kılındık.
Bu ayet de çarpıcı bir şekilde “birinci’nin” yani Eski Antlaşmanın Mesih’in getirdiği Yeni Antlaşma (“ikinci”) ile tamamlandığını ve eski düzenin ile ortadan kalktığını vurgulamaktadır. Yani İbraniler Mektubu 9 ve 10. bölümler eski tapınak ve ibadet biçiminin özünün Mesih’te olduğunu, eski sistemin Mesih’in gölgesi olduğunu öğretmektedir. Çünkü Mesih tapınağın yıkılacağını ve üç gün içinde kurulacak olan yeni bir tapınağın (kendi bedeni) geleceğini daha önceden söylemişti (Yuhanna 2:19-22).
O halde geçmişte ve bu günde Tanrı halkının Hac ziyaretinde gittiği Yeruşalim aslında Yeni Yeruşalim’in (Göksel Yeruşalim) bir gölgesidir. Bizler bu dünyada yabancılar ve garipler olarak yaşamakta olan (I.Petrus 1:1; 2:11) Hac yolcularıyız. Ve esas varacağımız nokta ise Yeni Yeruşalim’dir, yani Cennettir (Vahiy 21:1-4).
Öyleyse artık Hac ziyaretinin önemi kalmadı mı? Tersine, kelami açıdan daha da önem vermeliyiz. Çünkü Tanrı halkının tarihi ile ilişkili yerler geçen çağlar içinde yeni anlamlarla dolmuştur. Bu yüzden Hristiyan inancı artık tek bir coğrafi noktayı Hac ziyareti olarak düşünmez. Çünkü artık ibadette fiziksel bir tapınak (tek bir merkez) değil İsa Mesih’in kendisi merkez olmuştur:
Yuhanna 2: 19 İsa şu yanıtı verdi: "Bu tapınağı yıkın, üç günde onu yeniden kuracağım." 20 Yahudi yetkililer, "Bu tapınak kırk altı yılda yapıldı, sen onu üç günde mi kuracaksın?" dediler. 21 Ama İsa'nın sözünü ettiği tapınak kendi bedeniydi.
Bu gün, geçmişte Tanrı’nın kendi halkı ile ilişki içinde olmuş olduğu yerleri ziyaret ettiğimizde bu yerlerin tarih boyunca bir çok değişikliğe maruz kaldığını görmekteyiz. Mesih’in bizler için yapmış olduğu o harika iş aracılığı ile (çarmıh) Tanrı’nın bu yerlerdeki işinin önemini çok daha iyi anlıyoruz. Böylece Hac ziyaretimiz gerçek anlamına kavuşuyor. Tanrı ne bu yerde ne yaptı? Tanrı diğer yerlerdeki kiliselerinde tarih boyunca ne yaptı, bunları nasıl yaptı? Yani Haccımız bir noktayı ziyaret etmekten öte Tanrı’nın bu ziyaret edilen yerde tarih boyunca ne yaptığı, nasıl yaptığı, bu yerlerdeki Tanrı halkının Tanrı’nın sağlayışını nasıl cevapladığı, nasıl iman tanıklığı verdiği ya da vermediğini anlamak ve bu gün biz yaşamakta olanlar için bunlardan bir ders çıkarmakla amacına ulaşıyor.
Kutsal Kitap kültüründe Hac ziyaretinin en önemli parçası Tanrı’nın geçmişte neler yaptığının HATIRLANMASI idi. Bu yerleri ziyaret etmek; Tanrı’nın geçmişte gösterdiği lütfu, kurtuluşu ve yargısını düşünmek için bir fırsattır. Hristiyan inancı tarihi bir inançtır ve bu yerleri ziyaret ettiğimizde Tanrı’nın tarihi nasıl yönlendirdiğine de tanık oluruz. Böylece ziyaret edilen yerlerde geçmişte yaşamış olan Tanrı halkının acılarını, mutluluklarını ve nasıl bereketlendiğini anlama tecrübesinden geçeriz. Elçilerin yürüdüğü yerlerde yürümek, kilisenin ilk başladığı yerleri ziyaret etmek, azizlerimizin İsa Mesih uğruna nasıl sıkıntılardan geçtiğini ve Şehitlik Tacını alırken vermiş oldukları tanıklığı HATIRLAMAK, Kilise babalarının ve büyük teologların nasıl Tanrı ile birlikte yürüdüklerini HATIRLAMAK bizlere ruhani durumumuzun muhasebesini yapma fırsatı verir. Bu da ailemizden gelen, toplumumuızdan, yetişme tarzımızdan, geleneklerimizden ve alışkanlıklarımızdan gelen [eğer varsa] yanlışları görebilmek ve düzeltebilmek için Kutsal Kitap’ın Hristiyanlığına bizleri daha da yaklaştıracaktır.
İsa Mesih, kendisi ile ilişkili olarak düşünemeyeceğimiz ekmek, şarap ve suyu sakrament (Rabbin Sofrası ve Vaftiz) olarak kiliseye vererek bunları bize ruhsal ve sonsuz şeyleri HATIRLATMAK için kullanmıştır. Aynı şekilde Tanrı, Hac ziyaretini teşkil ettiğinde her tarafta görebileceğimiz malzemeden yapılmış doğal şeyleri kullanarak daha derin bir şekilde Kutsal Yasayı ve Tanrı’yı düşünüp ruhani hayatımızı düzenlememizi amaçlamıştır. Geçmişte Hristiyanların yaşayıp öldüğü, bugün yıkılmış olarak duran antik harabe şehirleri, taşları ve toprakları GÖRMEK; Tanrı’nın geçmişte yaşamış Hristiyanlar ve bugün bizler için yaptığı harika işleri GÖZÜMÜZDE biraz daha GÖRÜNÜR KILACAKTIR. Bütün bunlar bize karşılaştığımız zorluklar, engeller ve korkularda gündelik Hristiyan hayatımızı yaşayabilmemizde umut, cesaret ve güç verecektir. İsa Mesih’in en büyük Haccının bilgisiyle (çarmıh) ve Göksel Yeruşalim’e doğru büyük bir Hac yolculuğunda olduğumuz bilinciyle bu dünyasal Hac Ziyaretgahlarına gittiğimizde Tanrı bizleri yeni umutlarla dolduracaktır ve bereketleyecektir.
† Hristiyanlık bugünkü İsrail topraklarında doğmuş olmasına karşılık bütün dünyaya bugünkü Türkiye topraklarından yayılmıştır. İsa Mesih’in çarmıha gerilmesinden sonra bu topraklara gelen havariler Yahudi baskılarından uzak bir şekilde ilk özgür kiliseleri bu topraklarda kurmuşlardır. Bu anlamda dünyada Hac ziyareti yapılacak tek bir nokta yoktur. Ama Türkiyemizde bir çok önemli ziyaret noktası vardır. Denizli Valiliğinin Ayin yapma izni verdiği Pamukkale Aziz Filipus Kilisesi ve Laodikya Kilisesi; Yalvaç Belediyesinin (Isparta) Ayin yapma izni verdiği Psidya Antakyası güvenlik içinde gidilebilecek bir yer olaraktan tüm Hristiyanlara birinci derecede tavsiye edilir. †
('Hristiyan İnanç Turizmi' konulu makaleyi okumanızı tavsi ederiz.)
(*1*) HAC YOLCULUĞU İÇİN OKUMA REHBERİ
Hac yolculuğu eskiden sıkıntılı ve uzun bir yolculuktu. Günümüzde ise modern teknoloji bize çok kısa bir zaman içinde ve rahatça dilediğimiz yere varma imkanlarını sağladığından artık Hac Yolculuğunun her günü için DERİN DÜŞÜNME VE DUA rehberi önemini kaybetmiş gibi gözükmektedir. Ancak Hac ziyaretinin kendisi kadar yolculuk için de önceden hazırlanmak önemlidir. Her ne kadar artık deve ya da at üzerinde aylar süren yolculuklar yapmıyorsak da Hac Yolculuğuna çıktığımız andan itibaren her günümüzü Kutsal Yazılara odaklanarak geçirmeliyiz. Bu da aslında günlük yaşantımızda evden işimize doğru çıktığımız olağan yolculuğumuzu hayatımızın günleri boyunca Tanrı’nın yüceliğine ve görkemine adayabilmeyi pratik etmek anlamındadır:
Filipililer 4. 8Sonuç olarak kardeşlerim, gerçek, saygıdeğer, doğru, pak, sevimli ve hayranlık uyandıran ne varsa, erdemli ve övülmeye değer ne varsa, onu düşünün. 9Benden öğrendiğiniz, kabul ettiğiniz, işittiğiniz, bende gördüğünüz ne varsa, onu yapın. O zaman esenlik veren Tanrı sizinle olacaktır.
1. Gün: Evden çıkmadan önce; Mezmur 121
Hac Yolcusu: 1 Gözlerimi dağlara kaldırıyorum,
Nereden yardım gelecek bana?
2 Yeri göğü yaratan
RAB'den gelecek yardımım.
Ailesi: 3 O ayaklarının kaymasına izin vermez,
Seni koruyan uyuklamaz.
4 İsrail'in koruyucusu ne uyur ne uyuklar.
5 Senin koruyucun RAB'dir,
O sağ yanında sana gölgedir.
6 Gündüz güneş,
Gece ay sana zarar vermez.
7 RAB her kötülükten seni korur,
Esirger canını.
8 Şimdiden sonsuza dek
RAB koruyacak gidişini, gelişini.
1. Gün: Yolculuğa başlarken dua
Hayatın Önderi, gerçeğin Yolu Rab İsa Mesih, Yusuf’u Mısır’a yönlendirdin ve halkın İsrail’i Kızıldeniz’den geçirdin; kulun Musa’ya bir ÜLKE VAAT ETTİN. Öğrencilerine Emayus yolunda öncülük ettin. Şimdi bana (bizlere) yol boyunca öncülük et. Görünür ve görünmez düşmandan beni (bizleri) koru. Güvenlik ve esenlik içinde, niyet ettiğim (ettiğimiz) yere yolculuğumu (yolculuğumuzu) tamamla. Yol, Gerçek ve Yaşam Sensin. Övgü ve yücelik şimdi ve çağlar boyunca Senindir. Amin. (Hovhannes Garnets M.S. 1222)
(ve / veya kişisel dualar)
1. Gün:
(Yolculuk boyunca okuyup dua etmek ve derin düşünmek için)
Efesliler 1. 3Bizi Mesih'te her ruhsal kutsamayla göksel yerlerde kutsamış olan Rabbimiz İsa Mesih'in Babası Tanrı'ya övgüler olsun. 4O, kendi önünde, sevgide kutsal ve kusursuz olmamız için dünyanın kuruluşundan önce bizi Mesih'te seçti. 5Kendi isteği ve iyi amacı uyarınca, İsa Mesih aracılığıyla kendisine oğullar olalım diye bizi önceden belirledi. 6Öyle ki, sevgili Oğlunda bize bağışladığı yüce lütfu övülsün. 7‑8Tüm bilgelik ve anlayışla üzerimize yağdırdığı kendi lütfunun zenginliği sayesinde, Mesih'in kanının aracılığıyla Mesih'te kurtuluşa, suçlarımızın bağışına sahibiz.
1 Ey Tanrım, ey Kral, seni yücelteceğim,
Adını sonsuza dek öveceğim.
2 Seni her gün övecek,
Adını sonsuza dek yücelteceğim.
3 RAB büyüktür, yalnız O övgüye yaraşıktır,
Akıl ermez büyüklüğüne.
4 Yaptıkların kuşaktan kuşağa şükranla anılacak,
Güçlü işlerin duyurulacak.
5 Düşüneceğim harika işlerini,
İnsanlar büyüklüğünü, yüce görkemini konuşacak.
6 Yaptığın müthiş işlerin gücünden söz edecekler,
Ben de senin büyüklüğünü duyuracağım.
7 Eşsiz iyiliğinin anılarını kutlayacak,
Sevinç ezgileriyle övecekler doğruluğunu.
8 RAB lütufkar ve sevecendir,
Tez öfkelenmez, sevgisi engindir.
9 RAB herkese iyi davranır,
Sevecenliği bütün yapıtlarını kapsar.
10 Bütün yapıtların sana şükreder, ya RAB,
Sadık kulların sana övgüler sunar.
11 Krallığının yüceliğini anlatır,
Kudretini konuşur;
12 Herkes senin gücünü,
Krallığının yüce görkemini bilsin diye.
13 Senin krallığın sonsuz bir krallıktır,
Egemenliğin kuşaklar boyunca sürer.
RAB verdiği bütün sözleri tutar,
Her davranışı sevgi doludur.
2. Gün: Davut’un Hac İlahisi; Mezmur 122
1 Bana: "RAB'bin evine gidelim" dendikçe Sevinirim.
2 Ayaklarımız senin kapılarında,
Ey Yeruşalim!
3 Bitişik nizamda kurulmuş bir kenttir Yeruşalim!
4 Oymaklar çıkar oraya, RAB'bin oymakları,
İsrail'e verilen öğüt uyarınca,
RAB'bin adına şükretmek için.
5 Çünkü orada yargı tahtları,
Davut soyunun tahtları kurulmuştur.
6 Esenlik dileyin Yeruşalim'e:
"Huzur bulsun seni sevenler!
7 Surlarına esenlik,
Saraylarına huzur egemen olsun!"
8 Kardeşlerim, dostlarım için,
"Esenlik olsun sana!" derim.
9 Tanrımız RAB'bin evi için
İyilik dilerim sana.
14 RAB her düşene destek olur,
İki büklüm olanları doğrultur.
15 Herkesin umudu sende,
Onlara yiyeceklerini zamanında veren sensin.
16 Elini açar,
Bütün canlıları doyurursun dilediklerince.
17 RAB bütün davranışlarında adil,
Yaptığı bütün işlerde sevecendir.
18 RAB kendisini çağıran,
İçtenlikle çağıran herkese yakındır.
19 Dileğini yerine getirir kendisinden korkanların,
Feryatlarını işitir, onları kurtarır.
20 RAB korur kendisini seven herkesi,
Yok eder kötülerin hepsini.
21 RAB'be övgüler sunsun ağzım!
Bütün canlılar O'nun kutsal adına,
Sonsuza dek övgüler dizsin.
3. Gün: Yakup 3:13-18
13Aranızda bilge ve anlayışlı olan kim? Olumlu yaşayışıyla, bilgelikten doğan alçakgönüllülükle iyi eylemlerini göstersin. 14Ama yüreğinizde kin, kıskançlık ve bencillik varsa övünmeyin, gerçeği inkâr etmeyin. 15Böyle bir bilgelik, gökten inen değil, dünyadan, benlikten, cinlerden gelen bir bilgeliktir. 16Çünkü nerede kıskançlık ve bencillik varsa, orada karışıklık ve her tür kötülük vardır. 17Ama gökten inen bilgelik her şeyden önce paktır, sonra barışçıl, yumuşak ve uysaldır. Merhamet ve iyi meyvelerle doludur. Kayırıcılığı ve ikiyüzlülüğü yoktur. 18Barış içinde eken barış yapıcıları doğruluk ürününü biçerler.
1 RAB'be övgüler sunun!
Ey gönlüm, RAB'be övgüler sun.
2 Yaşadıkça RAB'be övgüler sunacak,
Var oldukça Tanrım'a ilahiler dizeceğim.
3 Önderlere,
Sizi kurtaramayacak insanlara güvenmeyin.
4 O son soluğunu verince toprağa döner,
O gün tasarıları da biter.
5 Ne mutlu yardımcısı Yakup'un Tanrısı olan insana,
Umudu Tanrısı RAB'de olana!
6 Yeri göğü,
Denizi ve içindeki her şeyi yaratan,
Sonsuza dek sadık kalan,
7 Ezilenlerin hakkını alan,
Açlara yiyecek sağlayan O'dur.
RAB tutsakları özgür kılar,
8 Körlerin gözünü açar,
İki büklüm olanları doğrultur,
Doğruları sever.
9 RAB garipleri korur,
Öksüze, dul kadına yardım eder,
Kötülerin yolunuysa saptırır.
10 RAB Tanrın sonsuza dek, ey Siyon,
Kuşaklar boyunca egemenlik sürecek.
RAB'be övgüler sunun!
4. Gün: Luka 1.68-75
68«İsrail'in Tanrısı olan Rab'be övgüler olsun!
Çünkü halkının yardımına gelip onları fidyeyle kurtardı.
69-71Eski çağlardan beri
kutsal peygamberlerinin ağzından bildirdiği gibi,
kulu Davut'un soyundan
bizim için güçlü bir kurtarıcı çıkardı;
düşmanlarımızdan,
bizden nefret edenlerin hepsinin elinden
kurtuluşumuzu sağladı.
72Böylece atalarımıza merhamet ederek
kutsal antlaşmasını anmış oldu.
73-75Nitekim bizi düşmanlarımızın elinden kurtaracağına
ve ömrümüz boyunca
kendi önünde kutsallık ve doğruluk içinde,
korkusuzca kendisine tapınmamızı sağlayacağına dair
atamız İbrahim'e ant içerek söz vermişti.
1 RAB'be övgüler sunun!
Ne güzel, ne hoş Tanrımız'ı ilahilerle övmek!
O'na övgü yaraşır.
2 RAB yeniden kuruyor Yeruşalim'i,
Bir araya topluyor İsrail'in sürgünlerini.
3 O kırık kalplileri iyileştirir,
Yaralarını sarar.
4 Yıldızların sayısını belirler,
Her birini adıyla çağırır.
5 Rabbimiz büyük ve çok güçlüdür,
Sınırsızdır anlayışı.
6 RAB mazlumlara yardım eder,
Kötüleri yere çalar.
7 RAB'be şükran ezgileri okuyun,
Tanrımız'ı lirle, ilahilerle övün.
8 O'dur gökleri bulutlarla kaplayan,
Yeryüzüne yağmur sağlayan,
Dağlarda ot bitiren.
9 O yiyecek sağlar hayvanlara,
Bağrışan kuzgun yavrularına.
10 Ne atın gücünden zevk alır,
Ne de insanın yiğitliğinden hoşlanır.
11 RAB kendisinden korkanlardan,
Sevgisine umut bağlayanlardan hoşlanır.
5. Gün: I.Petrus 2.21-24
21Nitekim bunun için çağrıldınız. Mesih, kendi izinden gidesiniz diye uğrunuza acı çekerek size örnek oldu. 22«O, günah işlemedi, ağzından hileli bir söz çıkmadı.» 23Kendisine sövüldüğü zaman sövgüyle karşılık vermedi. Acı çektiğinde kimseyi tehdit etmedi; davasını, adaletle yargılayan Tanrı'ya bıraktı. 24Bizler günah karşısında ölelim ve doğruluk uğruna yaşayalım diye, günahlarımızı çarmıhta kendi bedeninde yüklendi. O'nun yaralarıyla şifa buldunuz.
12 RAB'bi yücelt, ey Yeruşalim!
Tanrın'a övgüler sun, ey Siyon!
13 Çünkü senin kapılarının kol demirlerine güç katar,
İçindeki halkı kutsar.
14 Sınırlarını esenlik içinde tutar,
Seni en iyi buğdayla doyurur.
15 Yeryüzüne buyruğunu gönderir,
Sözü çarçabuk yayılır.
16 Yapağı gibi kar yağdırır,
Kırağıyı kül gibi saçar.
17 Aşağıya iri iri dolu savurur,
Kim dayanabilir soğuğuna?
18 Buyruk verir, eritir buzları,
Rüzgarını estirir, sular akmaya başlar.
19 Sözünü Yakup'a,
Kurallarını, ilkelerini İsrail'e bildirir.
20 Başka hiçbir ulus için yapmadı bunu,
Onlar O'nun ilkelerini bilmezler.
RAB'be övgüler sunun!
6. Gün: Luka 22:39-46
39İsa dışarı çıktı, her zamanki gibi Zeytin dağına gitti. Öğrenciler de O'nun ardından gittiler. 40Oraya varınca İsa onlara, «Dua edin ki ayartılmayasınız» dedi. 41‑42Onlardan bir taş atımı kadar uzaklaştı ve diz çökerek şöyle dua etti: «Baba, senin isteğine uygunsa, bu kâseyi benden uzaklaştır. Yine de benim değil, senin istediğin olsun.» 43Gökten bir melek İsa'ya görünerek O'nu güçlendirdi. 44Derin bir acı içinde olan İsa daha hararetle dua etti. Teri, toprağa düşen kan damlalarına benziyordu. 45İsa duadan kalkıp öğrencilerin yanına dönünce onları üzüntüden uyumuş buldu. 46Onlara, «Niçin uyuyorsunuz?» dedi. «Kalkıp dua edin ki ayartılmayasınız.»
1 RAB'be övgüler sunun!
Göklerden RAB'be övgüler sunun,
Yücelerde O'na övgüler sunun!
2 Ey bütün melekleri, O'na övgüler sunun,
Övgüler sunun O'na, ey bütün göksel orduları!
3 Ey güneş, ay, O'na övgüler sunun,
Övgüler sunun O'na, ey ışıldayan bütün yıldızlar!
4 Ey göklerin en yüce katı
Ve göklerin üstündeki sular,
O'na övgüler sunun!
5 RAB'bin adına övgüler sunsunlar,
Çünkü O buyruk verince, var oldular;
6 Bozulmayacak bir kural koyarak,
Onları sonsuza dek yerlerine oturttu.
7 Yeryüzünden RAB'be övgüler sunun,
Ey deniz canavarları, bütün enginler,
8 Şimşek, dolu, kar, bulutlar,
O'nun buyruğuna uyan fırtınalar,
9 Dağlar, bütün tepeler,
Meyve ağaçları, sedir ağaçları,
10 Yabanıl ve evcil hayvanlar,
Sürüngenler, uçan kuşlar,
11 Yeryüzünün kralları, bütün halklar,
Önderler, yeryüzünün bütün yöneticileri,
12 Delikanlılar, genç kızlar,
Yaşlılar, çocuklar!
13 RAB'bin adına övgüler sunsunlar,
Çünkü yalnız O'nun adı yücedir.
O'nun yüceliği yerin göğün üstündedir.
14 RAB kendi halkını güçlü kıldı,
Bütün sadık kullarına,
Kendisine yakın olan halka,
İsrailoğulları'na ün kazandırdı.
RAB'be övgüler sunun!
7. Gün: Luka 22:39-46
«Ne mutlu ruhta yoksul olanlara!
Göklerin Egemenliği onlarındır.
4Ne mutlu yaslı olanlara!
Onlar teselli edilecekler.
5Ne mutlu yumuşak huylu olanlara!
Onlar yeryüzünü miras alacaklar.
6Ne mutlu doğruluğa acıkıp susayanlara!
Onlar doyurulacaklar.
7Ne mutlu merhametli olanlara!
Onlar merhamet bulacaklar.
8Ne mutlu yüreği temiz olanlara!
Onlar Tanrı'yı görecekler.
9Ne mutlu barışı sağlayanlara!
Onlara Tanrı oğulları denecek.
10Ne mutlu doğruluk uğruna zulüm görenlere!
Göklerin Egemenliği onlarındır.
11«Bana olan bağlılığınızdan ötürü insanlar size sövüp zulmettikleri, yalan yere size karşı her türlü kötü sözü söyledikleri zaman ne mutlu size! 12Sevinin, sevinçle coşun! Çünkü göklerdeki ödülünüz büyüktür. Sizden önce yaşamış olan peygamberlere de böyle zulmettiler.
1 RAB'be övgüler sunun!
RAB'be yeni bir ezgi söyleyin,
Sadık kullarının toplantısında
O'na övgüler yükseltin!
İsrail Yaratıcısı'nda sevinç bulsun,
Siyon halkı Kralları'yla coşsun!
Dans ederek övgüler sunsunlar O'nun adına,
Tef ve lir çalarak O'nu ilahilerle övsünler!
4 Çünkü RAB halkından hoşlanır,
Alçakgönüllüleri zafer tacıyla süsler.
5 Bu onurla mutlu olsun sadık kulları,
Sevinç ezgileri okusunlar yataklarında!
6 Ağızlarında Tanrı'ya yüce övgüler,
Ellerinde iki ağızlı kılıçla
7 Uluslardan öç alsınlar,
Halkları cezalandırsınlar,
8 Krallarını zincire,
Soylularını prangaya vursunlar!
9 Yazılan kararı onlara uygulasınlar!
Bütün sadık kulları için onurdur bu.
RAB'be övgüler sunun!
Eve Dönerken: Romalılar 8:31-39
31Öyleyse buna ne diyelim? Tanrı bizden yana ise, kim bize karşı olabilir? 32Öz Oğlunu bile esirgemeyen, O'nu hepimizin uğruna ölüme teslim eden Tanrı, O'nunla birlikte bize her şeyi de bağışlamayacak mı? 33Tanrı'nın seçtiklerini kim suçlayacak? Onları aklayan Tanrı'dır. 34Kim suçlu çıkaracak? Ölmüş, üstelik dirilmiş olan Mesih İsa, Tanrı'nın sağındadır ve bizim için aracılık etmektedir. 35Mesih'in sevgisinden bizi kim ayırabilir? Sıkıntı mı, elem mi, zulüm mü, açlık mı, çıplaklık mı, tehlike mi, kılıç mı? 36Yazılmış olduğu gibi:
«Senin uğruna bütün gün öldürülüyoruz,
kasaplık koyunlar sayılmışız.»
37Ama bizi sevenin aracılığıyla bu durumların hepsinde galiplerden üstünüz. 38‑39Eminim ki, ne ölüm, ne yaşam, ne melekler, ne yönetimler, ne şimdiki ne gelecek zaman, ne güçler, ne yükseklik, ne derinlik, ne de yaratılmış başka herhangi bir şey bizi Rabbimiz Mesih İsa'da olan Tanrı sevgisinden ayırmaya yetecektir.
Eve Dönerken: Mezmur 150
1 RAB'be övgüler sunun!
Kutsal katında Tanrı'ya övgüler sunun!
Övgüler sunun O'na, gücünü gösteren göklerde!
Övgüler sunun O'na güçlü işleri için!
Övgüler sunun O'na eşsiz büyüklüğüne yaraşır biçimde!
3 Boru çalarak O'na övgüler sunun!
Çenkle ve lirle O'na övgüler sunun!
4 Tef ve dansla O'na övgüler sunun!
Saz ve kavalla O'na övgüler sunun!
5 Zillerle O'na övgüler sunun!
Çınlayan zillerle O'na övgüler sunun!
6 Bütün canlı varlıklar RAB'be övgüler sunsun!
RAB'be övgüler sunun!
(1) Yolculuk boyunca yemekten önce: Mezmur 113
1 Övgüler sunun RAB'be!
Övgüler sunun, ey RAB'bin kulları,
RAB'bin adına övgüler sunun!
2 Şimdiden sonsuza dek
RAB'bin adına şükürler olsun!
3 Güneşin doğduğu yerden battığı yere kadar
RAB'bin adına övgüler sunulmalı!
4 RAB bütün uluslara egemendir,
Görkemi gökleri aşar.
5 Var mı Tanrımız RAB gibi,
Yücelerde oturan,
6 Göklerde ve yeryüzünde olanlara
Bakmak için eğilen?
7 Düşkünü yerden kaldırır,
Yoksulu çöplükten çıkarır;
8 Soylularla,
Halkının soylularıyla birlikte oturtsun diye.
9 Kısır kadını evde oturtur,
Çocuk sahibi mutlu bir anne kılar.
RAB'be övgüler sunun!
(2) Yolculuk boyunca yemekten önce: Mezmur 114
1 İsrail Mısır'dan çıktığında,
Yakup'un soyu yabancı dil konuşan bir halktan ayrıldığında,
2 Yahuda Rab'bin kutsal yeri oldu,
İsrail de O'nun krallığı.
3 Deniz olanı görüp geri çekildi,
Şeria Irmağı tersine aktı.
4 Dağlar koç gibi,
Tepeler kuzu gibi sıçradı.
5 Ey deniz, sana ne oldu da kaçtın?
Ey Şeria, neden tersine aktın?
6 Ey dağlar, niçin koç gibi,
Ey tepeler, niçin kuzu gibi sıçradınız?
7-8 Titre, ey yeryüzü,
Kayayı havuza,
Çakmaktaşını pınara çeviren Rab'bin önünde,
Yakup'un Tanrısı'nın huzurunda.
(1) Yolculuk Boyunca Yemekten Sonra: Mezmur 115
1 Bizi değil, ya RAB, bizi değil,
Sevgin ve sadakatin uğruna,
Kendi adını yücelt!
2 Niçin uluslar:
"Hani, nerede onların Tanrısı?" desin.
3 Bizim Tanrımız göklerdedir,
Ne isterse yapar.
4 Oysa onların putları altın ve gümüşten yapılmış,
İnsan elinin eseridir.
5 Ağızları var, konuşmazlar,
Gözleri var, görmezler,
6 Kulakları var, duymazlar,
Burunları var, koku almazlar,
7 Elleri var, hissetmezler,
Ayakları var, yürümezler,
Boğazlarından ses çıkmaz.
8 Onları yapan, onlara güvenen herkes
Onlar gibi olacak!
9 Ey İsrail halkı, RAB'be güven,
O'dur yardımcınız ve kalkanınız!
10 Ey Harun soyu, RAB'be güven,
O'dur yardımcınız ve kalkanınız!
11 Ey RAB'den korkanlar, RAB'be güvenin,
O'dur yardımcınız ve kalkanınız!
12 RAB bizi anımsayıp kutsayacak,
İsrail halkını,
Harun soyunu kutsayacak.
13 Küçük, büyük,
Kendisinden korkan herkesi kutsayacak.
14 RAB sizi,
Sizi ve çocuklarınızı çoğaltsın!
15 Yeri göğü yaratan RAB
Sizleri kutsasın.
16 Göklerin öteleri RAB'bindir,
Ama yeryüzünü insanlara vermiştir.
17 Ölüler, sessizlik diyarına inenler,
RAB'be övgüler sunmaz;
18 Biziz RAB'bi öven,
Şimdiden sonsuza dek.
RAB'be övgüler sunun!
(2) Yolculuk Boyunca Yemekten Sonra: Mezmur 116
1 RAB'bi seviyorum,
Çünkü O feryadımı duyar.
2 Bana kulak verdiği için,
Yaşadığım sürece O'na sesleneceğim.
3 Ölüm iplerine dolaşmıştım,
Ölüler diyarının* kâbusu yakama yapışmıştı,
Sıkıntıya, acıya gömülmüştüm.
4 O zaman RAB'be yakardım,
"Aman, ya RAB, kurtar canımı!" dedim.
5 RAB lütufkâr ve adildir,
Sevecendir Tanrımız.
6 RAB saf insanları korur,
Tükendiğim zaman beni kurtardı.
7 Ey canım, yine huzura kavuş,
Çünkü RAB sana iyilik etti.
8 Sen, ya RAB, canımı ölümden,
Gözlerimi yaştan,
Ayaklarımı sürçmekten kurtardın.
9 Yaşayanların diyarında,
RAB'bin huzurunda yürüyeceğim.
10 İman ettim,
"Büyük acı çekiyorum" dediğim zaman bile
11 Şaşkınlık içinde,
"Bütün insanlar yalancı" dedim.
12 Ne karşılık verebilirim RAB'be,
Bana yaptığı onca iyilik için?
13 Kurtuluş sunusu olarak kadeh kaldırıp
RAB'be sesleneceğim.
14 Bütün halkının önünde,
RAB'be adadıklarımı yerine getireceğim.
15 RAB'bin gözünde değerlidir
Sadık kullarının ölümü.
16 Ya RAB, ben gerçekten senin kulunum;
Kulun, hizmetçinin oğluyum,
Sen çözdün bağlarımı.
17 Ya RAB, sana seslenecek,
Şükran kurbanı sunacağım.
18 RAB'be adadıklarımı yerine getireceğim
Bütün halkının önünde,
19 RAB'bin Tapınağı'nın avlularında,
Senin orta yerinde, ey Yeruşalim!
RAB'be övgüler sunun!
(3) Yolculuk Boyunca Yemekten Sonra: Mezmur 117
1 Ey bütün uluslar, RAB'be övgüler sunun!
Ey bütün halklar, O'nu yüceltin!
2 Çünkü bize beslediği sevgi büyüktür,
RAB'bin bağlılığı sonsuza dek sürer.
RAB'be övgüler sunun!
(4) Yolculuk boyunca yemekten Sonra: Mezmur 118
1 RAB'be şükredin, çünkü O iyidir,
Sevgisi sonsuzdur.
2 "Sonsuzdur sevgisi!" desin İsrail halkı.
3 "Sonsuzdur sevgisi!" desin Harun'un soyu.
4 "Sonsuzdur sevgisi!" desin RAB'den korkanlar.
5 Sıkıntı içinde RAB'be seslendim;
Yanıtladı, rahata kavuşturdu beni.
6 RAB benden yana, korkmam;
İnsan bana ne yapabilir?
7 RAB benden yana, benim yardımcım,
Benden nefret edenlerin sonuna zaferle bakacağım.
8 RAB'be sığınmak
İnsana güvenmekten iyidir.
9 RAB'be sığınmak
Soylulara güvenmekten iyidir.
10 Bütün uluslar beni kuşattı,
RAB'bin adıyla püskürttüm onları.
11 Kuşattılar, sardılar beni,
RAB'bin adıyla püskürttüm onları.
12 Arılar gibi sardılar beni,
Ama diken ateşi gibi sönüverdiler;
RAB'bin adıyla püskürttüm onları.
13 İtilip kakıldım, düşmek üzereydim,
Ama RAB yardım etti bana.
14 RAB'dir gücüm ve ezgimin konusu,
O kurtarıcım oldu.
15 Sevinç ve zafer çığlıkları
Çınlıyor doğruların çadırlarında:
"RAB'bin sağ eli güçlü işler yapar!
16 RAB'bin sağ eli üstündür,
RAB'bin sağ eli güçlü işler yapar!"
17 Ölmeyecek, yaşayacağım,
RAB'bin yaptıklarını duyuracağım.
18 RAB beni şiddetle yola getirdi,
Ama ölüme terk etmedi.
19 Açın bana adalet kapılarını,
Girip RAB'be şükredeyim.
20 İşte budur RAB'bin kapısı!
Doğrular girebilir oradan.
21 Sana şükrederim, çünkü bana yanıt verdin,
Kurtarıcım oldun.
22 Yapıcıların reddettiği taş,
Köşenin baş taşı oldu.
23 RAB'bin işidir bu,
Gözümüzde harika bir iş!
24 Bugün RAB'bin yarattığı gündür,
Onun için sevinip coşalım!
25 Ne olur, ya RAB, kurtar bizi,
Ne olur, başarılı kıl bizi!
26 Kutsansın RAB'bin adıyla gelen!
Kutsuyoruz sizi RAB'bin evinden.
27 RAB Tanrı'dır, aydınlattı bizi.
İplerle bağlayın bayram kurbanını,
İlerleyin sunağın boynuzlarına kadar.
28 Tanrım sensin, şükrederim sana,
Tanrım sensin, yüceltirim seni.
29 RAB'be şükredin, çünkü O iyidir,
Sevgisi sonsuzdur.
(*2*) HAC YOLCULUĞU İÇİN alternatif OKUMA REHBERİ
Mezmur 2, Yeremya 26.1-16, Elçilerin İşleri 3.1-10
Mezmur 8, İşaya 40:12-17, 27-31, II.Korintliler 13.11-13
Mezmur 16, Elçilerin İşleri 2.14a, 22-32, I.Petrus 1.3-9
Mezmur 22, Tekvin 17.1-7, 15-16, Romalılar 4.13-25
Mezmur 45, Tesniye 6.10-25, Elçilerin İşleri 22.22-23.11
Mezmur 69, Yeremya 20.7-13, Romalılar 6.1b-11
Mezmur 72, İşaya 11.1-10, Romalılar 15.4-13
Mezmur 89, Yeremya 28.5-9, Romalılar 6.12-23
Mezmur 110, Daniel 7.9-14, I.Selanikliler 5.1-11
Mezmur 118, Yeremya 31.1-6, Koloseliler 3.1-4
Mezmur 132, Yeremya 7.1-11, I.Korintliler 3.9-17
|
|
(*3*) HAC YOLCULUĞU İÇİN alternatif OKUMA REHBERİ
|
Hazırlık Dönemi (Advent) |
|
|
Sabah |
Akşam |
|
Mezmur 24; 150 İşaya 1.1-9 II.Petrus 3.1-10 Matta 25.1-13 |
Mezmur 25; 110 Amos 1.1-5, 13-2.8 II.Selanikliler 5.1-11 Luka 21.5-19 |
|
Mezmur 122; 145 İşaya 1.10-20 I.Selanikliler 1.1-10 Luka 20.1-8 |
Mezmur 40; 67 Amos 2.6-16 II.Petrus 1.1-11 Matta 21.1-11 |
|
Mezmur 33; 146 İşaya 1.21-31 I.Selanikliler 2.1-12 Luka 20.9-18 |
Mezmur 85; 94 Amos 3.1-11 II.Petrus 1.12-21 Matta 21.12-22 |